السَّلامُ عَلَیْکَ یا اَباعَبْدِاللَّهِ وَ عَلَی الاَْرْواحِ الَّتی حَلَّتْ بِفِناَّئِکَ عَلَیْکَ مِنّی سَلامُ اللَّهِ [اَبَداً] ما بَقیتُ وَ بَقِیَ اللَّیْلُ وَ النَّهارُ وَ لاجَعَلَهُ اللَّهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنّی لِزِیارَتِکُمْ اَلسَّلامُ عَلَی الْحُسَیْنِ وَ عَلی عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ وَ عَلی اَوْلادِ الْحُسَیْنِ وَ عَلی اَصْحابِ الْحُسَیْنِ .
نويسندگان
حرم و بارگاه ائمه معصومين(ع)















عکس شهداءپايگاه شهيدرجائي





















/>
عکسهاي خودراجهت منتشر نمودن برايمان ايميل نمائيد
  زید بن علی بن الحسین علیه السلام
جناب زید از فرزندان والامقام چهارمین خلیفه رسول خدا حضرت امام سجاد علیهما السلام بود.
کنیه اش ابوالحسین و مادرش امّ ولد بود.
  2
  صفر
   
 

هنگامی که زید متولد شد حضرت علی بن الحسین علیه السلام برای نامگذاری او قرآن را باز نمود اولین آیه چنین بود: ‹‹ فَضّل الله المُجاهدین››؛ سورة نساء آیه 95 ‹‹ خدا جهاد کنندگان را برتری داده است.
حضرت قرآن را بست و دو مرتبه آنرا گشودند اولین آیه چنین بود: بدرستیکه خدا از مؤمنین جان هایشان را می خرد.
حضرت فرمود: قسم به خدا این کودک زید است، قسم به خدا که او زید است و لذا او را زید نامید. زید علیه حکومت بنی امیّه قیام مسلحانه کرد، و برای امر به معروف و نهی از منکر و به انتقام خون امام حسین علیه السلام به پا خاست.
او در 42 سالگی به شهادت رسید.
فخر شیعه علامه دوران مرحوم شیخ مفید علیه الرحمه درباره ی او می گوید:
زید بن على بن الحسین پس از حضرت باقر علیه‏السلام شخصیت ممتاز در میان برادران خود بود. فردى عابد، پرهیزگار، فقیه، سخاوتمند و شجاع به شمار مى‏رفت و به انگیزه امر به معروف و نهى از منکر و خونخواهى جدش حسین بن على علیه‏السلام قیام کرد. کثرت انس او با قرآن سبب توصیف او به «حَلیفَ القرآن‏» (هم پیمان با قرآن) شده بود.
او را حلیف القرآن می‌گفتند، چرا که پیوسته مشغول تلاوت قرآن بود.
پس از حضرت زین العابدین علیه السلام، بسیاری از مردم به امامت او معتقد شدند، زیرا او علیه حکومت اموی قیام و مردم را دعوت به پیروی از کسی کرده بود که مورد رضایت آل محمّد صلی الله علیه و آله باشد، و بسیاری از مردم گمان می کردند آن شخص، خود اوست، در حالی که منظور او برادرش، امام محمد باقر علیه السلام بود.
جایگاه زید بن علی نزد امامان شیعه بسیار والا بود و شهادتش موجب غصه‌ی امام صادق علیه السلام شد. امیرالمؤمنین علیه السلام در خطبه ای فرمود :
ای مردم من شما را بسوی حقّ دعوت کردم ولی شما از من رو برگرداندید، بدانید که پس از من حاکمانی بر شما حکومت می کنند که به این مقدار از شما بسنده نکنند تا اینکه شما را با تازیانه سخت و آهن شما را شکنجه و عذاب کنند ولی من شما را به این دو عذاب نمی کنم، زیرا هر کس که مردم را در دنیا عذاب کند خدای متعال او را در آخرت عذاب نماید و نشانه گفتار من آن است که مردی از یمن وارد این کوفه می شود پس کارگزاران آنان را می گیرد.
او مردی است که به او یوسف بن عمر گفته می شود در این هنگام مردی از ما اهل بیت قیام می کند پس او را یاری کنید زیرا او دعوت کننده به سوی حقّ است و مردم با یکدیگر سخن می گویند که آن مرد زید است.
شیخ صدوق از عبدالله بن سیابه روایت کرده که گفت: ما هفت نفر بودیم که از کوفه رهسپار مدینه شدیم چون خدمت امام صادق علیه السلام رسیدیم حضرت فرمود: از عموی من زید خبر دارید؟ گفتم: مهیای خروج بود.
حضرت فرمود: اگر از کوفه برای شما خبری رسید مرا اطلاع دهید.
چند روزی گذشت نامه ای از کوفه به ما رسید که زید روز چهارشنبه اول ماه صفر خروج کرد و روز جمعه به درجه رفیع شهادت رسید و همراه او این اشخاص نیز به شهادت رسید که نام آنان را نیز نوشته بودند.
به خدمت امام صادق علیه السلام آمدیم و نامه را به آن حضرت دادیم وقتی آن نامه را قرائت نمود گریست و فرمود: انالله وانا الیه راجعون
اجر مصیبت عمویم زید را از خدا می طلبم. همانا زید نیکو عمویی بود و از برای دنیا و آخرت مفید بود؛ به خدا قسم که عمویم شهید از دنیا رفت مانند شهدایی که در خدمت حضرت رسول و علی و حسن و حسین علیهم السلام شهید گشتند.
شیخ مفید فرموده که چون خبر شهادت زید به حضرت صادق علیه السلام رسید به شدت غمگین و محزون گشت به طوری که آثار حزن بر چهره آن حضرت ظاهر شد زمان خود هزار دینار داد تا در میان خانواده کسانیکه در یاری زید شهید گشته بودند توزیع کنند.
در کتاب کافی از امام صادق علیه السلام روایت شده که فرمود: نگوئید زید خروج کرد! زیرا که زید عالم و راستگو بود و شما را به جانب خودش دعوت نکرد بلکه شما را به پسندیده از آل محمّد صلی الله علیه و آله دعوت کرد و اگر پیروز می شد همانا به آنچه شما را دعوت می کرد وفا می نمود. زید به امامت ائمه هدی علیهم السلام اذعان داشت و اگر در قیامش پیروز می شد، حکومت را به امام صادق علیه السلام تحویل می‌داد. او از مقام بسیار بلندی نزد خدای متعال در روز قیامت برخوردار است.
زید به منظور امر به معروف و نهى از منکر و احقاق حق و بازگرداندن خلافت به صاحبان اصلى آن، یعنى اهل بیت- علیم السلام- با شمشیر قیام کرد و همین خروج و قیام مسلحانه سبب شد عده اى گمان کنند که او مردم را به خود دعوت مى کند؛ حال آنکه هدف او احیاى حکومت اسلامى به رهبرى ائمه هدى- علیهم السلام- بود .
زید بن على در تاریخ چهارشنبه، اول صفر سال 120 هجرى قیام خود را آغاز کرد .
سبب قیام وى بنا به نقل شیخ مفید این بود که وى براى شکایت از خالد بن عبدالملک بن حرث، والى مدینه، نزد هشام بن عبدالملک- حاکم اموى- رفت و مدتى در شام بود تا با وى ملاقات کند؛ ولى او اجازه ملاقات نمى داد .
زید هر بار نامه مى نوشت و مطلب خود را در آن ذکر مى کرد؛ ولى هشام در پایان نامه و در پاسخ او مى نوشت که باید به سرزمین خود مدینه برگردد .
اما زید ابا مى کرد تا آنکه هشام او را نزد خود خواند .
سخنانى بین زید و هشام، رد و بدل شد تا اینکه هشام خشمگین شد و دستور داد زید را اخراج کنند . ماموران، وى را به جانب مدینه فرستادند تا از مرزهاى شام خارج شد .
پس از جدا شدن ماموران، زید به عراق آمد و در کوفه مردم با او بیعت کردند .
یوسف بن عمر ثقفى که از طرف هشام، حاکم عراق بود، با وى نبرد کرد؛ ولى اطرافیان زید از او روى گردان شده، زید را تنها گذاشتند .
زید با جماعت اندکى تا شب نبرد کرد و شب هنگام به واسطه شدت جراحات وارده به شهادت رسید . جنازه او را در کف نهر آبى دفن کردند و روى قبر او را پر از خاک و گیاه کرده، آب نهر را روى آن جارى ساختند تا از دید دشمن پنهان بماند؛ ولى خالد، حاکم مدینه مطلع شد و قبر را شکافته، سر زید را از بدن جدا کرد و براى هشام فرستاد .
به دستور هشام، بدن زید را برهنه به دار کشیدند و پس از مدتى جنازه اش را سوزانده، خاکسترش را بر باد دادند .

انتقال از:http://www.imamhusseintv.com/

[ جمعه ۱٧ دی ۱۳۸٩ ] [ ٩:٢۱ ‎ق.ظ ] [ روح الامینی ]

درباره وبلاگ

شماره پیامک اختصاصی:30006132242000 شماره حساب بانک ملی:0105364580007 ایمیل:seved167@yahoo.com
موضوعات
آرشيو مطالب
ديگر



امکانات وب
قران مجيد-آنلاين
قرآن آنلاین
مسجدجامع کوهبنان/
نوا