السَّلامُ عَلَیْکَ یا اَباعَبْدِاللَّهِ وَ عَلَی الاَْرْواحِ الَّتی حَلَّتْ بِفِناَّئِکَ عَلَیْکَ مِنّی سَلامُ اللَّهِ [اَبَداً] ما بَقیتُ وَ بَقِیَ اللَّیْلُ وَ النَّهارُ وَ لاجَعَلَهُ اللَّهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنّی لِزِیارَتِکُمْ اَلسَّلامُ عَلَی الْحُسَیْنِ وَ عَلی عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ وَ عَلی اَوْلادِ الْحُسَیْنِ وَ عَلی اَصْحابِ الْحُسَیْنِ .
نويسندگان
حرم و بارگاه ائمه معصومين(ع)















عکس شهداءپايگاه شهيدرجائي





















/>
عکسهاي خودراجهت منتشر نمودن برايمان ايميل نمائيد

در صدر اسلام، مسجدالحرام بسیار کوچک بود. نخستین بار خلیفه دوم، عمر بن خطاب دستور داد خانه‌هایی بخرند و بر مساحت مسجد بیافزایند. تا آن زمان، به دور مسجد دیوار نبود. عمر دستور داد دور مسجد دیواری نیز بکشند. خلیفه سوم، عثمان برای مسجد رواق ساخت و بدین گونه قسمت‌هایی از مسجد سر پوشیده شد. پس از آن ولید مسجد را به زیبایی بازسازی کرد و ناودان کعبه را با طلا ساخت. از آن زمان تاکنون بارها مسجدالحرام گسترش یافته‌است.

 وضع کنونی

هم‌اکنون مسجدالحرام بنایی است بسیار بزرگ، که مساحت کل آن (با احتساب طبقات) ۳۵۶۸۰۰ متر مربع است و گنجایش ۱ میلیون نمازگزار را دارد. مسجدالحرام سه طبقه دارد که طبقه سوم یعنی بام آن محوطه بسیار وسیعی است. در وسط آن حیاطی به ابعاد تقریبی ۱۰۰×۱۵۰ متر وجود دارد، که کعبه در وسط آن حیاط است. حیاط مسجد از دیگر نقاط آن پایین‌تر است.

مسجدالحرام ۶۲ درب دارد. سه درب اصلی مسجد که از همه بزرگ‌تر و باشکوه‌تر هستند، با نام‌های باب‌العمره، باب‌السلام و باب ملک عبدالعزیز شناخته می‌شوند. مستحب است زائرین از باب بنی‌شیبه وارد و از باب بنی مخزوم خارج شوند.

در زاویه شرقی کعبه، یعنی پشت مقام ابراهیم و به فاصله حدود ۵۰ متری دیوار کعبه دو پلکان وجود دارد، که به زیر حیاط می‌رود و چاه زمزم در آنجا قرار دارد.

صفا و مروه که در گذشته از مسجدالحرام جدا بودند، اکنون به مسجد پیوسته‌اند؛ به طوری که صفا در شمال شرقی کعبه قرار دارد. هفت مناره به ارتفاع ۹۲ متر، با قاعده ۷×۷ در اطراف مسجد قرار دارد، که یکی از مناره‌های که به صورت تک است، بر فراز صفا قرار گرفته‌است. سرویس‌های بهداشتی در اطراف مسجد در اختیار زائرین است تا قبل از ورود به حرم غسل زیارت انجام دهند.

مقام ابراهیم

مقام ابراهیم سنگی در اندازه ۵۰×۴۰ سانتی‌متر است که اثر پاهای ابراهیم بر روی آن پیداست. ولی چون روی آن را با طلا پوشانده‌اند، اکنون تنها دو فرو رفتگی بیضی شکل معلوم است و جای پا دیده نمی‌شود. این سنگ در محفظه‌ای از کریستال قرار دارد و روی آن قبه‌ای طلایی، به بلندای نزدیک به ۳ متر وجود دارد. در گذشته سنگ مقام ابراهیم درون قبه‌ای بود که عکس آن در کتب قدیمی موجود است. ولی در سال ۱۳۸۵ دولت سعودی آن را خراب کرد و محفظه جدید ساخت و به این ترتیب ۵ متر بر محدوده طواف اضافه شد.

تا زمان پیامبر، مقام ابراهیم به کعبه وصل بود و در کنار درب کعبه قرار داشت؛ ولی بنابر روایات شیعه و سنی عمر خلیفه دوم آن را به مکان کنونی منتقل کرد، که مورد اعتراض ائمه اطهار قرار گرفت. حتی هنگامی که علی بدعت‌های عمر را می‌شمرد، از انتقال مقام ابراهیم به عنوان اولین بدعت عمر نام برد. در فضیلت این سنگ همین بس که ائمه اطهار فرمودنده‌اند که، بهترین سرزمین‌ها بین مقام و رکن حجرالاسود است و در روایات زیادی آمده‌است مهدی به هنگام ظهور بین مقام و رکن حجرالاسود می‌ایستد و دعوت خویش را اعلام می‌کند. سنگ اصلی که سفید رنگ و درخشان است، در زیر روکش طلایی است و به هیچ وجه قابل رویت نیست.

 حجر اسماعیل

پس از آنکه خانه کعبه ساخته شد، اسماعیل در کنار آن خانه‌ای برای خود و مادرش ساخت که آن حجر اسماعیل است. این محل با نیم‌دایره‌ای، که از دو طرف به رکن عراقی و شامی می‌رسد و در شمال کعبه قرار دارد مشخص شده‌است. ارتفاع این نیم دایره، حدودا ۳۰/۱ متر است. بر طبق روایات، حجر اسماعیل مدفن هاجر، اسماعیل (بین ناودان و رکن شامی)، دختران اسماعیل (نزدیک رکن شامی) و تعداد زیادی از پیامبران الهی است.

می‌گویند چون هاجر از دنیا رفت، اسماعیل ۲۰ سال بیشتر نداشت و او را در حجر دفن کرد و دور آن دیواری کشید تا قبر او پایمال نشود. حجر را قسمتی از کعبه می‌دانند و لذا بر طبق روایتی که از رسول خدا نقل شده‌است، نماز خواندن در حجر اسماعیل مانند نماز خواندن در کعبه‌است. در روایاتی که از امامان نقل شده‌است، نماز خواندن در حجر سفارش شده و حجر اسماعیل پس از حطیم (فاصله حجرالاسود و درب کعبه) و مقام ابراهیم، بهترین محل برای نماز خواندن است. امام صادق در حجر اسماعیل، زیر ناودان کعبه نماز می‌خواندند؛ چون علت را پرسیدند، گفت: اینجا محل نماز شبر و شبیر، فرزندان هارون است.

درباره دفن حضرت اسماعیل در حجر، جای هیچ بحثی نیست و او از معدود پیامبرانی است که محل دفن او کاملاً مشخص است. در کتاب اخبار مکه آمده‌است: هنگامی که ابن زبیر کعبه را بازسازی می‌کرد، هنگام حفاری حجر، به سنگ سبزی برخورد کردند که هیچ یک از قریش نمی‌دانستند چیست. عبدالله بن صفوان به ابن زبیر گفت این سنگ را تکان مده که قبر اسماعیل است و ابن زبیر چنان کرد.

امروزه در ایام حج تمتع و ماه رمضان، حجر اسماعیل محلی شلوغ است؛ ولی در عمره مفرده، برای نماز خواندن در آن راحتی جا پیدا می‌شود. البته هر چه به کعبه نزدیکتر باشد شلوغ‌تر است و قسمت عقب حجر به نماز خواندن زنان اختصاص دارد.

[ جمعه ٢٠ فروردین ۱۳۸٩ ] [ ۱:۳٤ ‎ب.ظ ] [ روح الامینی ]

درباره وبلاگ

شماره پیامک اختصاصی:30006132242000 شماره حساب بانک ملی:0105364580007 ایمیل:seved167@yahoo.com
موضوعات
آرشيو مطالب
ديگر



امکانات وب
قران مجيد-آنلاين
قرآن آنلاین
مسجدجامع کوهبنان/
نوا