السَّلامُ عَلَیْکَ یا اَباعَبْدِاللَّهِ وَ عَلَی الاَْرْواحِ الَّتی حَلَّتْ بِفِناَّئِکَ عَلَیْکَ مِنّی سَلامُ اللَّهِ [اَبَداً] ما بَقیتُ وَ بَقِیَ اللَّیْلُ وَ النَّهارُ وَ لاجَعَلَهُ اللَّهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنّی لِزِیارَتِکُمْ اَلسَّلامُ عَلَی الْحُسَیْنِ وَ عَلی عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ وَ عَلی اَوْلادِ الْحُسَیْنِ وَ عَلی اَصْحابِ الْحُسَیْنِ .
نويسندگان
حرم و بارگاه ائمه معصومين(ع)















عکس شهداءپايگاه شهيدرجائي





















/>
عکسهاي خودراجهت منتشر نمودن برايمان ايميل نمائيد

به نام خدا

اعمال و ادعیه ماه شوال


شب اول :

این شب از جمله لیالى شریفه است و در فضیلت و ثواب و عبادت و احیاى آن احادیث بسیار وارد شـده اسـت کـه ایـن شـب کـمـتـر از شـب قـدر نـیـسـت و از بـراى آن چـنـد عمل است :

1ـ غسل است در وقت غروب آفتاب

2ـ احیاء آن شب به نماز و دعا و درخواست از حق تعالى

3ـ آن کـه بـخـوانـد بعد از نماز مغرب و عشاء و نماز صبح و بعد از عید:

الله اکبر الله اکبر لا اله الا الله و الله اکبر و لله الحمد على ما هدینا و له الشکر على ما اولینا.

4ـ آن کـه چـون نـمـاز مـغـرب و نـافله آن را خواند دستهاى را به سوى آسمان بلند کند و بـگـویـد:

یـا ذالمـن و الطـول یـاذالجـود یـا مـصـطـفـى مـحـمـد و نـاصـره صـل عـلى مـحـمـد و آل مـحمد و اغفر لى کل ذنب احصیته و هو عندک فى کتاب مبین .

پس به سـجـده رود و صـد مـرتـبـه در سجده بگوید: اتوب الى الله . پس هر حاجت که دارد از حق تعالى بخواهد که انشاء الله تعالى برآورده خواهد شد.

5ـ زیارت امام حسین علیه السلام

6ـ آن که ده مرتبه بگوید:
یا دائم الفضل على البریه یا باسط الیدین بالعطیه یا صاحب المواهب السنیه صل على محمد و آله خیر الورى سجیه و اغفرلنا یا ذاالعلى فى هذه العشیه

و در هر شب عید و هر شب جمعه این دعا ده مرتبه خوانده شود چنان که کفعمى ذکر فرموده است .

7ـ بجا آوردن دو رکعت نماز است در رکعت اول بعد از حمد هزار مرتبه توحید و در رکعت دوم یـک مـرتبه (توحید) بخواند و بعد از سلام سر به سجده بگذارد و صد مرتبه بگوید: اتـوب الى الله پـس بـگـویـد:

یا ذالمن و الطول یا مصطفى محمد صلى الله علیه و آله صـل عـلى محمد و آله و افعل بى کذا و کذاو به جاى آن حاجات خود را طلب کند

 و روایت است که حضرت امیرالمؤ منین علیه السلام این دو رکعت را به این کیفیت به جا مى آورد پس سـر از سـجـده بـر مى داشت و مى فرمود: بحق خداوندى که جانم به دست قدرت اوست هر فـرد که این نماز را انجام دهد هر حاجت که از خداوند طلب کند البته آن را عطا کند و اگر بـه عـدد ریگهاى بیابان گناه داشته باشد خدا آن را بیامرزد. و در روایت دیگر به جاى هزار مرتبه توحید صد مرتبه وارد شده اما آن را باید بعد از نماز مغرب و نافله آن بجا آورد.

 و شـیـخ طـوسـى رحـمـت الله و سـیـد بـن طـاووس رحـمـت الله بـعـد از ایـن نماز دعاى نـقـل کـرده انـد مـشـتـمـل بـر اسامى مبارکه حق تعالى و آن دعا در زادالمعاد (علامه مجلسى ) مسطور است .

روز اول (ماه شوال )

روز عید فطر است و اعمال آن چند چیز است :

1ـ آن کـه بـخـوانـى بـعـد از نماز صبح و نماز عید آن تکبیراتى را که در شب آن بعد از نماز فریضه مى خواندى .

2ـ آنـکـه بـخـوانى بعد از نماز صبح دعایى را که سید روایت کرده :اللهم انى توجهت الیـک بـمـحـمـد امـامى ....و شیخ طوسى این دعا را بعد از نماز عید ذکر کرد

. 3ـ بیرون کردن زکوة فطره به تفصیلى که در کتب فقهیه است .

4ـ غـسـل اسـت و در روایـت اسـت کـه در زیـر سـقـفـى بـاشـد و چـون خـواسـتـى غـسـل کـنـى بگو:

اللهم ایمانا بک و تصدیقا بکتابک و اتباع سنه نبیک محمد صلى الله عـلیـه و آله .

پـس (بـسـم الله ) بـگـو و غـسـل کـن و چـون غسل به پایان رسید

بگو:اللهم اجعله کفاره لذنوبى و طهر دینى اللهم اذهب عنى ادنس .

5ـ پوشیدن لباس نیکو و به کار بردن بوى خوش و رفتن به صحرا براى اقامه نماز در زیر آسمان .

6ـ پـیـش از نـماز عید در اول روز افطار کنى و بهتر آن است که به خرما یا به شیرینى بـاشـد و شـیـخ مـفـیـد رحـمـت الله فـرمـوده مـسـتـحـب اسـت تناول کردن مقدار کمى از تربت سیدالشهداء علیه السلام که شفا از براى هر دردى است .

7ـ آن که چون مهیا شد براى رفتن به نماز عید بخواند: (اللهم الیک وجهت وجهى .) و چون متوجه به نماز عید شد بخواند: اللهم من تهیا فى هذا الیوم ...

8ـ خـوانـدن نـمـاز عـیـد اسـت و آن دو رکـعـت اسـت در رکـعـت اول حـمـد و سـوره اعـلى بـخواند و بعد از قرائت پنج تکبیر بگوید و بعد از هر تکبیرى قـنـوت مـعـروف (اللهم اهل الکبریآء و العظمه ) را بخواند پس تکبیر ششم بگوید و به رکـوع رود و بعد از رکوع و سجود برخیزد و براى رکعت دوم و در آن بعد از حمد سوره و الشـمـس بـخـوانـد و در این رکعت آن قنوت را چهار مرتبه بخواند پس نماز را تمام کند و بـعـد از سـلام تسبیح حضرت زهرا علیه السلام بفرستد

 و بعد از نماز عید دعاهاى بسیار وارد شده است و شاید بهترین آنها دعاى 46 صحیفه کامله باشد. و مستحب است که نماز عید در زیـر آسـمـان و بـر روى زمـیـن دعـا کـنـد از بـراى بـرادران دیـنـى خـود بـه قـبـولى اعمال .

9ـ زیارت کند حضرت امام حسین علیه السلام را.

10ـ بخواند دعاى ندبه را.

روز پانزدهم (ماه شوال )

(در ایـن روز) در سـال 3 هجرى قمرى غزوه احد واقع شد و این بعد از غزوه بدر بود (که هـر دو) در یـک سـال اتـفـاق افـتـاد و ابوسفیان و بعضى از مشرکین زنان خود را نیز همراه آورده بـودنـد و در اول کار و ابتداى جنگ غلبه و پیروزى براى مسلمانان واقع شد و کفار فرار کردند (و آنها) براى کشتن امیرالمؤ منین علیه السلام طلحه بن ابى طلحه را که کبش الکـتـیه و علمدار لشکر کفار بود (را ماءمور کرده بودند. پس از پیروزى اولیه مسلمین در جـنگ احد متاءسفانه عده اى از آنها که ماءمور محافظت از تنگه بودند) به جمع آورى غنائم مشغول شدند. پس خالد بن ولید با گروهى که در کمین بودند بیرون آمدند و دور پیامبر را بـا شـمـشـیـر و نـیـزه مـحـاصـره نمودند و پیشانى آن جناب را شکستند و از اصحاب آن حـضـرت هـفـتاد نفر کشته گردید و ابن قمیه فریاد زد که محمد صلى الله علیه و آله را کشتم (در این هنگام ) اصحاب رسول خدا فرار کردند و کسى باقى نماند جز امیرالمؤ منین عـلیـه السـلام و رسول خدا صلى الله علیه و آله که مدهوش گردیده بود و امیرالمؤ منین عـلیـه السلام کفار را از آن حضرت دور مى کرد و به بدن امیرالمؤ منین علیه السلام نود جـراحت رسیده بود و در آن روز از مواسات (53) آن جناب ملائکه تعجب نمودند و در میان آسـمان و زمین ندا بلند شد که :(لا سیف الا ذوالفقار و لا فتى الا على ) پس بعضى از اصـحـاب مـانـنـد عـاصـم بـن ثـابـت و ابـو دجـانـه و سـهـل بـن حـنـیـف بـه آن جـنـاب مـلحق شدند.

و در آن روز اسدالله ، حضرت حمزه ، به دست وحـشـى ، شـهـیـد گـردید و هند مادر معاویه از روى کینه و عداوتى که با حمزه داشت جگر حـمـزه را طلب کرد و در دهان گذاشت و در دهانش به قدرت خدا سخت و محکم شد و لذا آن را از دهان بیرون انداخت و از این جهت او را،(آکله الاکباد،) لقب داده اند.

روز هفدهم (شوال )

در ایـن روز در سـال 5 هـجرى قمرى ، غزوه (خندق ) پیش آمد و آن را غزوه (احزاب ) نیز مى گـویـنـد زیـرا که قریش از همه قبایل استمداد کردند و جهودان  بنى النضیر که پـیـامـبـر آنها را امر کرده بود که از مدینه بیرون روند، به کفار مکه پیوستند و با آنها آمـاده جنگ با پیامبر شدند چون خبر به پیامبر صلى الله علیه و آله رسید در مورد ایشان بـا (اصـحـاب خـود) مـشورت فرمود. سلمان عرض کرد که اطراف مدینه را خندق حفر کنند. مـشـرکین که وارد شدند در آن طرف خندق ساکن شدند و مسلمانان از آنها ترس بسیار پیدا کـردنـد و بـیـشـتـر روز جنگى واقع نشد بجز اینکه تبر و سنگ به یکدیگر پرتاب مى کـردنـد عـاقـبـت یـک روز جـمـاعـتـى از قـریـش مـانـنـد عـمـر بـن عـبـدود و نـوفـل بـن عـبـدالله و هـبـیـره بـن ابـن وهـب و عـکـره بـن ابـى جـهـل و ضـرار بن الخطاب آماده جنگ شدند و اسبهاى خود را سوار شده و از قسمتى که تنگ تـر بـود پـرش کـردنـد و عـمـر بـن عـبـدود مـبـارز طـلب کـرد و چـون عـمـرو را فـارس یلیل مى نامیدند و او را با هزار سوار (جنگى ) برابر مى دانستند و اصحاب وصف شجاعت او را شـنـیـده بـودند کسى جرئت (رفتن ) به میدان نکرد و همه سرها را به زیر افکندند و ابن الخطاب به جهت عذر اصحاب (در مواجهه با عمرو) سخنانى چند در شجاعت عمرو بیان کرد کـه روحـیـه یـاران پـیـامـبـر شـکـسـتـه تـر شـد و مـنـافـقـیـن خـوشحال گردیدند.

رسول خدا صلى الله علیه و آله چون شنید که عمرو مبارز مى طلبد فـرمـود: هیچ دوستى باشد که شر این دشمن را کم کند؟ على مرتضى صلوات الله علیه عـرض کـرد مـن آمـاده مبارزه با او هستم ! حضرت جوابى ندادند. بار دیگر عمرو فریاد زد که کیست که به نبرد با من آید؟

رسـول خـدا صـلى الله عـلیـه و آله فـرمـود: کـیـسـت براى نبرد با این سگ  کسى جـوابـش را نـداد امـیـرالمـؤ مـنـیـن عـلیـه السـلام بـرخـواسـت و گـفـت یـا رسول الله : من براى مبارزه با او مى روم !.

حـضـرت فـرمـود: یـا عـلى ایـن عـمـرو بـن عـبـدود فـارس یـلیـل اسـت
امـیرالمؤ منین علیه السلام عرض کرد من هم على بن ابى طالب هستم .

خدا رحمت کند ملک الشعراء (بهار) را که در این مقام چه نیکو سروده است :

پیغمبر سرودش که عمرو است این    که دست یلى آخته از آستین

على گفت اى شاه اینک منم    که یک بیشه شیر است در جوشنم

پس امیرالمؤ منین علیه السلام اجازه جنگیدن گرفت و هروله کنان آهنگ میدان (نبرد) کرد

و او از پاى درآورد و تکبیر گفت : مسلمانان دانستند که امیرالمؤ منین عـلیـه السـلام پـیـروز شـده ، شـاد شـدنـد و رسول خدا صلى الله علیه و آله فرمود که مـبـارزه و نـبـرد عـلى در روز خـنـدق بـهـتـر و بـرتـر اسـت از اعمال امت من تا روز قیامت .

روز بیست و پنجم (از ماه شوال )

(در ایـن روز) در سـال 148 بـه قـول بـعـضى وفات امام جعفر صادق علیه السلام واقع شده و بعضى روز وفات را نیمه رجب گفته اند و سبب وفات آن حضرت ، زهرى بوده که در انگور به آن حضرت خورانیده بودند و نقل است که وقت وفات آن حضرت چشمهاى خود را بـاز کـرد و فـرمـود کـه خـویشان مرا جمع کنید چون همه آنها جمع شدند به سوى آنها نـگاه کرد و فرمود: (شفاعت ما به کسى که نماز را سبک شمارد و توجه به شان (و مقام ) نماز ننماید نمى رسد. پس فرمود: هفتاد دینار طلا به حسن افطس بدهید و براى هر یک از نزدیکان خود، وصیتى فرمود: قبر شریف آن حضرت در مدینه طیبه در بقیع در بقعه پدر بزرگوارش و جدش امام زین العابدین و عمش امام حسن مجتبى علیه السلام واقع است .


منبع :

مرواریدهاى درخشان
لئالى منثوره
تالیف : حاج شیخ عباس قمى
نگارش و ویرایش : محمد حسین ربانى

نقل از:http://loghman.info/forum/index.php?topic=5429.0

[ شنبه ٢٠ شهریور ۱۳۸٩ ] [ ۱٢:۱٤ ‎ب.ظ ] [ روح الامینی ]

درباره وبلاگ

شماره پیامک اختصاصی:30006132242000 شماره حساب بانک ملی:0105364580007 ایمیل:seved167@yahoo.com
موضوعات
آرشيو مطالب
ديگر



امکانات وب
قران مجيد-آنلاين
قرآن آنلاین
مسجدجامع کوهبنان/
نوا